دقت کردید ما چقدر به یکدیگر بدهکاریم؟! چرا سریع فکرتان رفت طرف پول و قرض و وام؟! مگر بدهی فقط پول است؟ مسلماً نه! همانطور که دارایی ما فقط میزان درآمد و پساندازمان نیست. وقتی همه ما داراییهای بهمراتب ارزشمندتر از پولداریم، میتوانیم بدهکاریهایی بهجز پول هم داشته باشیم! وقت و زمان، قولهایی که به یکدیگر میدهیم، حرفهایی که بین ما ردوبدل میشود، همه و همه میتواند ما را طلبکار یا بدهکار کند! تعجب نکنید! مگر چیزی مهمتر از زمان در این دنیا وجود دارد؟ یقیناً نه! خوب وقتی ما براثر کوتاهی یا بیتوجهی باعث شویم فرد یا افرادی وقتشان را از دست دهند، به آنها بدهکار میشویم! وقتی قولی میدهیم و کسی را دلگرم میکنیم و بعد بهسادگی همهچیز را فراموش میکنیم، به آن دل امیدوار بدهکاریم! زمانی که بدون ذرهای فکر، حرفی میزنیم و فکری را مشوش میکنیم و آرامش را از کسی میگیریم، بازهم بدهکاریم! همه اینها بدهکاریهای ماست که شاید بسیار مهمتر از قرضها و قسطهای عقبافتاده باشد، زیرا آنها را میشود جبران کرد و با پرداخت جریمه و سود پول و هزار راه دیگر، تسویهحساب کرد ولی تسویه بادلهای امیدوار و چشمهای به راه مانده و آرامش ازدسترفته خیلی سخت است! از همه بدتر بسیاری از ما به خودمان هم بدهکاریم! برای تمام حرفهایی که نزدیم، کارهایی که دوست داشتیم و میتوانستیم و نکردیم، لحظاتی که بیدلیل و

دلم میخواهد زودتر عصر شود و به خانه بروم. همه حواسم به خانه است، به اتاق، به طبقه دوم کتابخانه و کتابی که آنجاست و دوست دارم هرچه زودتر آن را بخوانم. کتابی در مورد عرفان و شمس و مولوی! موضوعی که بدجوری ذهنم را مشغول کرده است! این روزها مرتب به این مسئله میاندیشم که اگر شمس در قرن بیست و یکم زندگی میکرد چه میکرد؟ اگر مولوی الآن در این شهر بود جسارت داشت همه اصول و قوانین را زیر پا بگذارد و هرچه شمس میگوید بکند و پلهپله تا عرش برود؟ صدای پیرزنی که جلوی تاکسی نشسته رشته افکارم را پاره میکند: پسرم من پیاده می شم. خانهام آخر همین کوچه است! راننده تاکسی از آینه نگاهی به من میکند و میگوید: اگه خیلی عجله ندارید از این کوچه بروم! لبخند میزنم و میگویم: مشکلی نیست! راننده گفت: مادر جان مسیر ما از این طرفه! خونه ات کدومه؟ وقتی راننده از ماشین پیاده شد و کیسههای خرید پیرزن را جلوی در خانه گذاشت و کلید را از دستان لرزان زن گرفت و در را برای او باز کرد، از ذهنم گذشت شاید این راننده هم شمس تبریزی را بشناسد. . . به مطب دندانپزشکی رسیدم. صدای دندانپزشک از اتاق به گوش میرسد که تقریباً در حال فریاد زدن است! تعجب کردم زیرا سالهاست این دکتر را میشناسم و آدم موقر و آرامی است. فهمیدم مسئله مهمی رخداده که او را پریشان کرده است! دلم میخواست بفهمم موضوع چیست. بعد از لحظاتی متوجه شدم دندا